mrt 28

Langnekschapen – dag 50

door in Nieuw-Zeeland

Als we thuis zijn, is het geen pretje om er op zondagochtend om 8 uur uit te moeten. Het voordeel hier is dat we ons over het algemeen pas ‘s middags realiseren welke dag het is. Onze dormmatties waren blijkbaar wel op de hoogte van de zondag, want toen we om 10 uur de dorm inliepen, werden zij met een hoop gekreun wakker van hun wekker. Goeiemoggol! Voor ons was het tijd om de Mount Isabel op te buffelen. Eenmaal op de top aangekomen, werden we door de wind bijna terug naar de parkeerplaats geblazen, maar terug lopen leek ons een beter plan. De rest van de middag hebben we met onze lichamen in naar ei stinkende vulkanische baden gelegen. Goed voor de huid, zeggen ze. Om dit een beetje te compenseren, besloten we de avond te vullen met het nuttigen van ijs. Hokey pokey en weg was vier liter bakijs! Het ijs in onze maag, de bak in onze auto; een nieuwe etensrestenopslagplaats was geboren.

Na een ochtend (en halve middag) bibliotheek zijn we maandag de auto ingestapt; on our way to Kaikoura. Dankzij die autorit kunnen we nu een nieuw dierenfeitje met jullie delen: er zijn schapen, die op giraffen vallen en die liefde kan in sommige gevallen wederzijds zijn. Wanneer dit het geval is, ontstaan langnekschapen. Deze beesten kijken graag wijs van zich af en daarnaast werken ze vrij onbeschoft gras naar binnen. Ja, zo blijkt dit blog ook nog van educatieve waarde te zijn.

De volgende ochtend heb ik contact opgenomen met de Dolphin Encounter, op de hoop dat er nog plek vrij was op één van de dolphinswim cruises. Een half uurtje later werd ik in een wetsuit gehezen en kreeg ik een paar hippe flippers en een snorkel in mijn handen gedrukt. De buzzer op de boot was het startschot om het water in te gaan, tussen zo’n 400 dusky dolfijnen. Vooraf werd verteld dat er drie manieren zijn om de aandacht van dolfijnen te trekken: duiken, rondjes zwemmen of zingen. Ondanks dat ik me onmogelijk kon voorstellen dat iemand blij wordt van mijn gezang, bleken dolfijnen wel geïnteresseerd. Daar zwem je dan met tien dolfijnen, allemaal binnen handbereik: een unieke ervaring.

Aangezien het de hele dag fantastisch weer was, hebben we ‘s middags het gras opgezocht en aan een bruin kleurtje gewerkt. Al dat werken maakt het leven er niet gemakkelijker op, maar we overleven het wel. Vlak voordat het ging schemeren, zijn we een stukje over een bergpad langs de kust gelopen. Ongeveer 50 meter door het gras naar beneden glijden op handen en voeten bracht ons bij de kust, waar we op een paar meter afstand van een kolonie zeehonden stonden: een fotootje waard! Na een bord voer en wat geouwehoer in de kroeg van het hostel was het tijd om onder de wol te duiken.

Vandaag de lange weg van Kaikoura naar Golden Bay voor de boeg! Nog twee dagen en dan nemen we afscheid van het zuiderlijk eiland: de tijd vliegt.

13 reacties op “Langnekschapen – dag 50”

  1. Van Kvv:

    Weer een goed verhaal en mooie foto’s! Ben stront jaloers :(

    Helaas wel een beetje jammer van het niveau van de educatieve waarde. Mijn inziens gaat het hier niet om een schaap maar om een lama soort :) We hadden het zeker geweten als dat beest je onder had getuft.

    Geplaatst op 28. mrt, 2012 om 08:47 #
    • Van Arjan:

      Na wat gegoogle denk ik inderdaad dat het om een lama gaat. Ik had vroeger wat beter moeten opletten op de kinderboerderij haha. De educatieve waarde is in zoverre hoog dat je nu weet waar lama’s vandaan komen :)

      Geplaatst op 29. mrt, 2012 om 14:00 #
      • Van Kvv:

        Als je dan toch aan het googlen bent. Lama komen niet uit nieuw zeeland die zijn daar heen gebracht hahaha. Oh, oh ,oh ik begin me steeds meer zorgen om je te maken Arie.

        Geplaatst op 29. mrt, 2012 om 14:34 #
        • Van Arjan:

          Ik doelde op het ontstaan, namelijk een kruising tussen een schaap en een giraffe. Vind jij dat maar eens op Google ;)

          Geplaatst op 29. mrt, 2012 om 21:30 #
  2. Van Remco:

    Haha inderdaad, das gewoon een lama heren! Misschien heb je ‘m horen schijten? Daar staan ze ook nog om bekend.

    En nu op naar Blenheim voor die wijntour, ik had het er nog met Marcel over en wij lustten toentertijd ook geen wijn…

    Groetjes Remco & Janneke

    Geplaatst op 28. mrt, 2012 om 18:54 #
    • Van Arjan:

      Geen getuf en geen geschijt, maar wel een lama. Misschien wel leuk voor jullie als huisdier?

      Ohh haha, maar dat kwam vanzelf na tien glazen zeker ;D Wij houden het lekker bij bier. Hebben jullie toevallig ook een gratis biertour gedaan?

      Geplaatst op 29. mrt, 2012 om 14:03 #
  3. Van Joke:

    Wat een fantastische natuur en dieren hebben jullie weer gezien.

    Wat betreft die dolfijnen, daar kun je misschien in Nederland nog wel cariere mee maken. Frans Bauer zingt n.l. ook met dolfijnen.

    Groetjes van Wout en Joke

    Geplaatst op 28. mrt, 2012 om 22:31 #
    • Van Arjan:

      Hmm nou als Frans Bauer mijn voorbeeld moet zijn, dan pas ik liever. Maar misschien zoeken ze bij het dolfinarium nog naar een dolfijnentrainer?

      Geplaatst op 29. mrt, 2012 om 14:05 #
  4. Van Marcel van den Top:

    Moeten jullie mij toch eens vertellen wat hokey pokey nou voor smaak is?!

    Mzzls

    Geplaatst op 29. mrt, 2012 om 06:18 #
    • Van Arjan:

      Iets met karamel, behoorlijk lekker. Volgens mij dachten de andere hostelgasten daar hetzelfde over, want de voorraad hokey pokey ging er tien keer zo snel doorheen dan de andere smaken.

      Geplaatst op 29. mrt, 2012 om 14:08 #
  5. Van Dirk:

    Hoi Rob,

    Wat leuk dat jij het veschil tussen een lama en een schaap niet weet.
    Je moeder had in noord holland min of meer het zelfde probleem.
    Zo moeder zo zoon.

    Geplaatst op 31. mrt, 2012 om 15:21 #
    • Van Rob:

      Ik kan er niet zoveel aan doen dat ik het niet weet. Slechte opvoeding gehad, slechte ‘gemene ontwikkeling’. Wat zijn jullie tegengekomen in Noord Holland?

      Geplaatst op 31. mrt, 2012 om 23:35 #
  6. Van netta:

    hoi jongens

    Had een tijdje jullie blog niet meer bezocht.
    Ben er nu even voor gaan zitten en heeft me zeker een uurtje gekost.
    Geweldig zo als jullie schrijven en de foto`s ook. Jullie zouden een reisgids moeten uitbrengen,levert nog geld op ook.
    groetjes van Jan Netta Lianne en Iris

    Geplaatst op 02. apr, 2012 om 09:16 #