mei 04

Kangaroe – dag 87

door in Australië

In Coffee Palace, het hostel waar we de afgelopen anderhalve week hebben doorgebracht, werd maandagavond een pokernight gehouden. Voor ons een goede reden om een hoodie, een zonnebril, oordopjes en een serieus pokergezicht tevoorschijn te toveren. Nadat ik, natuurlijk door een bad beat, de vierde plaats had ingenomen, was het Rob die er met de tweede prijs vandoor ging: drie ijskoude bieries! Een goede afsluiting.

De volgende ochtend hebben we met pijn in het hart afscheid genomen van de gratis pannenkoeken en onze hostelmatties. Drie kwartier later waren we de tijdelijke doch trotse bezitter van een blauwe Nissan Micra met nog geen viefduuzend op de teller. Als een zonnetje gleden we over het asfalt van de Great Ocean Road, op zoek naar borden met namen van hotspots, die ik de avond van tevoren nog even snel had opgezocht. In de middag was het tijd voor de eerste hotspot die niet op het lijstje stond: “wajoo, een kangaroe!”. Als twee blije kinderen renden we de auto uit om Skippy van dichtbij te bewonderen. Toen we op een gegeven moment op één meter afstand stonden, vond onze vriendelijke vriend het leuk geweest; al hoppend zocht hij een nieuwe plek om gras te knagen. Aangezien zijn nieuwe graasplaats ons ook wel aanstond, liepen we achter hem aan. Hetzelfde tafereel voldeed zich nog een paar keer, totdat de kangaroe zich wat beter verstopte. Na een korte zoektocht naar onze vriend, een blik vanaf het uitkijkpunt van Teddy (één van de hotspots) en wat foto’s van een geweldige lucht bij zonsondergang, was het tijd om een hostel op te zoeken.

Bij het zien van een hostel met een gemiddelde beoordeling van een 8,8 voor slechts 22 dollar per nacht, was de keuze snel gemaakt. Bij aankomst bleek direct waar het hoge cijfer op gebaseerd is: wat een net hostel. Schone bedden, een opgeruimde keuken met voldoende benodigdheden en nette badkamers, maar wat is het saai. Op één of andere manier zijn nette hostels nooit gezellig en gezellige hostels nooit netjes; beetje jammer. Een rustig nachtje dus, of, toch niet? We hadden de pasta nog maar net achter de kiezen of onze dorm, die we tot voor kort deelden met drie Duitsers, was veranderd in een Japanse schreeuwkeuken. Niet één, maar vier sushibakkers, waren bij ons op de kamer gegooit. Een kort nachtje zou volgen.

Geen broodje jam, maar een gebakken eitje en een broodje kip-pesto stonden woensdagochtend op het menu. Een goed begin van een dag, die wat anders eindigde dan vooraf verwacht. Het plan was om naar Adelaide te rijden en dit was volgens het reisbureau goed mogelijk. Echter ging 500 kilometer rijden ons wat te ver. Het hoogtepunt van de dag werd dit keer een nog mooiere zonsondergang. Een Chinees, die op wonderbaarlijke wijze een fototoestel in zijn hand had, wilde ons wel even met de gave lucht op de foto zetten. De verwachtingen waren, gezien zijn nationaliteit, hoog gespannen. Na tien seconden mikken en zoomen durfde hij het knopje in te drukken en de camera even later vol zelfvertrouwen terug te geven. Laten we het zo zeggen: een extra cursus had geen kwaad gekund. Weet u zeker dat u deze foto wilt verwijderen? Jazeker!

De laatste dag Great Ocean Road viel letterlijk en figuurlijk in het water. De dichte lucht, waar de regen met emmers tegelijk uit kwam zetten, had niet echt een positieve invloed op ons humeur en het uitzicht. Na het zien van de wereldberoemde ’12 apostels’, zes rotsen, hebben we de auto terug naar Melbourne gereden. Een nacht in hetzelfde hostel, als waar we de eerste nacht hebben geslapen, bracht ons bij de dag van vandaag. Een vrij saaie busrit, alhoewel Chinese fotomeneer naast me daar totaal anders over denkt. Over een paar uurtjes zijn we in Canberra, de hoofdstad!

PS. Twee dagen te laat; kleinigheidje houd je toch!

7 reacties op “Kangaroe – dag 87”

  1. Van Wout:

    Hallo Mannen,

    Wordt weer afkicken als jullie thuis komen in de “nette gezinnen”

    En nu op naar Sydney! Veel plezier maar weer.

    Groetjes van Joke

    Geplaatst op 06. mei, 2012 om 12:43 #
    • Van Arjan:

      Gelukkig lukt het mij altijd aardig om mij aan te passen op ons enorm nette huishouden, ondanks alle slordigheid :)

      Geplaatst op 08. mei, 2012 om 12:42 #
  2. Van Pappa:

    Begin me toch af te vragen hoeveel Chinezen daar rondlopen of zoeken jullie ze bewust op?

    Geplaatst op 06. mei, 2012 om 20:36 #
    • Van Arjan:

      Een schip met duizenden containers vol. Het is misschien maar goed dat we ze proberen te ontwijken, anders zouden we bij thuiskomst geen bami meer door de keel krijgen.

      Geplaatst op 08. mei, 2012 om 12:44 #
    • Van Rob:

      Die Chinezen zoeken ons bewust op, Henri. Op elke hoek staat er wel eentje om ons te irriteren, met of zonder Nikon KX-Vervelend. Dan denk je nog dat ze een lekker bordje bami voor je klaarmaken, blijkt dat ze dat niet eens kennen in China!

      Geplaatst op 08. mei, 2012 om 12:52 #
  3. Van Marcel van den Top:

    Verhaal erbij is goed, maar ik ben nu wel benieuwd naar de foto van die Chinees?!

    Geplaatst op 07. mei, 2012 om 17:04 #
    • Van Arjan:

      De door de Chinees gemaakte foto is verwijderd. Daarnaast is één foto, die te maken heeft met een Chinees, meer dan genoeg voor de rest van het blog ;)

      Geplaatst op 08. mei, 2012 om 12:45 #