feb 27

Eerste keer hardlopen – dag 20

door in Maleisië

Vrijdagochtend wilden we weer vroeg uit de veren, zodat we een volledige dag op Railey Beach konden spenderen. Al om 11 uur vertrokken we per long-tail boat naar, volgens onze hosteleigenaar, het mooiste strand van Thailand. Als we dit soort kreten moeten geloven, hebben we al vier keer het mooiste strand van Thailand gezien, om nog maar te zwijgen over het aantal mooiste, oudste of meest bezochte tempels van dit land. Ongeveer een uur later kwamen we dan op Railey Beach, een smal strand, liggend aan een blauwe, schone zee. Aan de linkerzijde van het strand was onder de rotsen een bidplaats te vinden, waar de inwoners van deze kustplaats wat wierook aanstaken voor de oppergod van de penissen. Voor hen een geloof, voor ons een goede reden om tranen in onze ogen van het lachen te krijgen.

Toen was het tijd om eens flink actief op het strand te gaan liggen, ware het niet dat onze handdoeken nog netjes in de backpacks in het hostel lagen. Gelukkig vonden we achter op het strand een paar stoelen, waar we de rest van de middag in hebben gelegen. Rond een uur of vijf liepen we terug richting het stadje, om wat aandacht te schenken aan de inwendige mens. Nog voordat we een restaurant hadden gezien, werden we opgehouden door een stel apen, die over de houten hekken langs het pad klauterden. Nadat Rob het geheugen van zijn camera had volgeschoten met kiekjes van zijn lievelingsdieren (apen), zagen we een bord met ‘viewpoint’ erop. Een klim over kleirotsen bracht ons een kwartier later op een mooi punt, waar we uitzicht hadden over Railey Beach.

Uiteindelijk kwamen we, twee uur later dan gepland, aan bij een goedkoop restaurant. Deze keer geen Pad Thai of Fried Rice, maar een Indiaas gerecht voor Rob en een Thaise omelet met gebakken aardappels voor mij. Toen de ober nog maar net was begonnen met de bereiding van ons eten, bedacht ik me opeens dat we ook nog terug moesten. We hadden bij aankomst natuurlijk niet gekeken hoe laat de laatste boot terugging (waarom zouden we), dus was het verstandig om dit eerst te checken. Op aanraden van de ober zijn we het restaurant uit gesprint richting de pier, waar we erachter kwamen dat de laatste boot een uur geleden was vertrokken. Gelukkig konden we om 10 uur, na het nuttigen van onze originele gerechten en een leuk gesprek met twee andere Nederlandse backpackers (Jos en Jop), alsnog terug samen met de werknemers van Tourist Information. Wederom een geweldige dag!

Eergisteren stond Ao Nang op het programma, het levendige deel van Krabi. De hosteleigenaar, die Nederland op één of andere manier direct associeerde met ‘holse liding’ (het blijft moeilijk om de ‘r’ uit te spreken), zette ons gratis af. Na wat rond slenteren, hebben we een strandstoel opgeëist en een kokosnoot besteld, iets waar we het in Bangkok al over hadden. Bij de eerste slok vroeg ik mijzelf direct twee dingen af: waarom heb ik me hier tweeënhalve week op zitten verheugen en hoe is het mogelijk dat Malibu wél lekker is? Rond een uur of negen was het tijd voor een biertje. We konden ervoor kiezen om bij een café te gaan zitten, maar dan zou het een duur avondje worden. Een betere locatie was snel gevonden: de trap tegenover de supermarkt. Ideaal, want de bar, ook wel de kassa, zat mooi dichtbij en op deze manier betaalden we de helft. Uiteindelijk hebben we de tweeëntwintigste verjaardag van Rob gevierd in Club Chang, waar we werden binnengelokt met ‘no prostitute in the bar’. Na drie uur actief gedrag zijn we huiswaarts gegaan.

Gisteren en vannacht hebben we voornamelijk in de bus doorgebracht en inmiddels zijn we aangekomen bij ons guesthouse in Kaula Lumpur, Maleisië. Genoeg mensen hier, waaronder al zes in onze slaapkamer, dus dat zal wennen worden.

11 reacties op “Eerste keer hardlopen – dag 20”

  1. Van Marcel van den Top:

    Hey hoeren-ont-lopers!

    Haha, die laatste boot… Typisch! Jullie mogen nog niet terugkomen voordat jullie ook aan dit soort dingen denken, deal?;)

    Laters

    Geplaatst op 27. feb, 2012 om 06:57 #
    • Van Arjan:

      Laat dat streepje tussen ont en lopers maar weg hoor haha. Misschien is hoerenvluchters nog een betere ;) Weet je wat het probleem is broeder? Elke keer als dit soort dingen gebeuren, komt het uiteindelijk weer goed. Vervolgens leren we er weer niet zoveel van. Als we nou een hele nacht onder een brug hadden moeten slapen, hadden we in de toekomst zeker even de tijden gecheckt haha.

      Geplaatst op 28. feb, 2012 om 02:40 #
  2. Van lida:

    Hoi boys, mooie verhalen weer en de foto’s niet te vergeten. Jullie mogen gerust terugkomen als jullie nog een beetje onbenullig zijn hoor :) .

    greetz

    Geplaatst op 27. feb, 2012 om 09:48 #
    • Van Rob:

      Gelukkig maar, want onbenulligheid is toch echt een eigenschap die mij zeer dierbaar is! Take care! x

      Geplaatst op 28. feb, 2012 om 13:18 #
  3. Van Pappa:

    Wederom een mooi literair hoogstandje mannen. De titel deed anders verwachten dan de werkelijke inhoud;-)

    Geplaatst op 27. feb, 2012 om 17:36 #
    • Van Rob:

      Hadden we je even flink gefopt hè. In Nieuw-Zeeland gaan we (misschien) wel weer sporten! ;)

      Geplaatst op 28. feb, 2012 om 02:33 #
  4. Van Remco:

    Weer genoeg hoogtepunten zo te zien! En nu die petronas towers op he? Ons hoogtepunt was Indiana Joan die met haar tooi ons gaat verdedigen op het songfestival. ‘T verschil moet er wezen :)

    Have fun!

    Geplaatst op 27. feb, 2012 om 19:47 #
    • Van Rob:

      Nee joh, de Petronas Towers zijn zó 2006. Wij gaan vandaag naar de KL Tower! ;)

      Geplaatst op 28. feb, 2012 om 02:32 #
    • Van Arjan:

      Shitt heb ik het Songfestival gemist? Het leven is zwaar.

      Geplaatst op 28. feb, 2012 om 02:42 #
  5. Van Hanny:

    Wat ziet het er leuk en mooi uit

    wens jullie heel veel plezier! geniet zo veel als kan!

    heel groetjes

    Geplaatst op 27. feb, 2012 om 20:25 #
    • Van Rob:

      Dankjewel! :) Genieten doen we zeker. Vooral vannacht, van mijn oordopjes, op een kamer met 16 personen ;)

      Geplaatst op 28. feb, 2012 om 02:30 #